Pierwszy raz, gdy byłem w Grecji podczas Wielkanocy, magiritsa miała łagodnie przygotować mój żołądek na wielkanocną ucztę.
Taki był plan.
Rzeczywistość okazała się nieco inna.
Po pierwsze po spędzeniu Wielkiego Tygodnia u Greckiej Babci, poziom przejedzenia przeszedł najśmielsze oczekiwania. Nie byłem w stanie nic więcej przełknąć, szczególnie o północy.
W środku nocnej procesji nagle zaczęły wybuchać petardy rzucane niemal pod nogi uczestników. Huk, chaos, płacz małych dzieci. Coś pomiędzy świętem a kontrolowanym szaleństwem. Przerażające, ale jednocześnie absolutnie niezapomniane doświadczenie.
I wtedy pojawiła się ona. Ciepła, aromatyczna, kojąca zupa.

Magiritsa miała być wstępem do wielkanocnej do uczty, ale okazała się prawdziwym comfort foodem, który przywrócił mnie do równowagi.
Zupka spełniła swoją rolę. A oto przepis